Kard. Grzegorz Ryś Fot. YouTube

Kard. Grzegorz Ryś w przededniu Dnia Judaizmu obchodzonego w Kościele 17 stycznia mówi, że antysemityzm jest grzechem „i basta!”.

17 stycznia w Kościele Katolickim obchodzi się Dzień Judaizmu. Według wielu osób święto to jest kontrowersyjne, choćby przez wzgląd na to, że nie ma symetrycznych obchodów po stronie żydów, czyli nie obchodzą oni „Dnia Katolicyzmu”.

Kard. Grzegorz Ryś w wywiadzie dla Katolickiej Agencji Informacyjnej wyjaśnił, skąd taka rozbieżność. Hierarcha kościelny przypomniał także, iż antysemityzm jest grzechem.

„Antysemityzm to grzech”

„Zauważcie, że w katolickiej Mszy Abraham jest naszym patriarchą i praojcem. Antysemityzm jest nie do pogodzenia ze wzniosłą myślą, którą wyraża ten fakt. Jest to ruch godny ubolewania, z którym my, chrześcijanie, nie możemy mieć nic wspólnego. Nie, nie! Mówię wam, że jest niemożliwe dla chrześcijanina brać udział w antysemityzmie. To niedopuszczalne. Przez Chrystusa i w Chrystusie jesteśmy duchowym potomstwem Abrahama. Pod względem duchowym my wszyscy jesteśmy Semitami” – mówił w 1938 roku papież Pius XI. W bardzo podobnym tonie wypowiedział się kard. Grzegorz Ryś w wywiadzie dla KAI.

Kapłan stwierdził, że „nie zrozumiemy chrześcijaństwa bez judaizmu”.

– Nie wystarczy wiedza, że chrześcijaństwo pojawiło się na gruncie judaizmu, ale chodzi o świadomość, że są to moje korzenie i faktycznie mogę z nich czerpać. Ten związek jest tak silny, że pozwolił biskupom niemieckim w 1980 r. opracowaną przez nich „Deklarację o stosunku Kościoła do judaizmu” zacząć od stwierdzenia: „Kto spotyka Jezusa Chrystusa, spotyka judaizm!”. Jan Paweł II w przemówieniu do przedstawicieli wspólnoty żydowskiej podczas pielgrzymki do RFN w 1980 r. nawiązał do tego zdania i powiedział, że czyni je swoim. Później wielokrotnie je przytaczał – powiedział kardynał.

„Izrael wciąż jest narodem wybranym”

Kościelny hierarcha powiedział, iż „Izrael jest ludem wybranym i Bóg nigdy tego wybrania nie odwołał, ponieważ nie odwołuje On swojej łaski i wezwania”.

Kapłan odpowiedział także na krytykę Dnia Judaizmu i odniósł się do tego, że próżno szukać podobnego święta dot. chrześcijaństwa u żydów.

– Żyd, aby zrozumieć siebie w perspektywie swej wiary, nie potrzebuje rozmowy z chrześcijaninem – powiedział kardynał.

„Nie można obwiniać Żydów za śmierć Pana Jezusa”

Kard. Ryś w wywiadzie dla katolickich mediów powiedział, że „nie można obwiniać Żydów o śmierć Pana Jezusa”. Powołując się na deklarację „Nostra aetate” z Soboru Watykańskiego, kapłan stwierdził, iż antysemityzm jest grzechem”.

– Zło trzeba nazwać złem, a grzech trzeba nazwać grzechem. Antysemityzm, jest grzechem i basta. Nie dyskutuje się z grzechem! – zaznaczył duchowny.

SJ

KAI

Fot. YouTube

szkic zastrzeżony przez wydawcę tymzyjesz.pl

Redakcja TymŻyjesz.pl
Śledź nas!

By Redakcja TymŻyjesz.pl

Najlepsza redakcja w Układzie Słonecznym! Codziennie dostarczamy ciekawe i wartościowe treści. KONIECZNIE zaobserwuj nas na Facebooku oraz w X/Twitter! Jeśli podoba Ci się nasza praca - postaw nam kawę! https://buycoffee.to/tymzyjesz

5 thoughts on “Abp Ryś: Antysemityzm jest grzechem i basta!”
  1. Mirosław Stanisław Wróbel, Jezus i jego wyznawcy w Talmudzie. Analiza tekstologiczna, historyczna i socjologiczna (Lublin: Wydawnictwo KUL, 2013).

    W pierwszym rozdziale swej pracy ks. Wróbel w sposób syntetyczny opracował tematykę dotyczącą Talmudu jerozolimskiego i babilońskiego uwzględniająca jego genezę i kontekst historyczny, strukturę, treść oraz tekst.

    W rozdziale tym przybliżona została zawartość Talmudu (Miszna, Baraita, Midrasz, Tosefta, Gemara) oraz zagadnienia metodologiczne ukazujące relację Talmudu do Nowego Testamentu.

    W rozdziale drugim zawarł zbiór tekstów talmudycznych o Jezusie w odniesieniu do Jego narodzin i pochodzenia; działalności i nauczania; śmierci i przeznaczenia.

    Poszczególne paragrafy zestawiają obok siebie tradycję ewangeliczną i tradycję talmudyczną w celu zbadania, na ile teksty rabiniczne stanowią reakcję i odpowiedź wobec treści zawartych na kartach Ewangelii.

    Obie tradycje są badane i komentowane w szerszym kontekście polemiki i napięcia pomiędzy judaizmem rabinicznym i chrześcijaństwem.

    W rozdziale trzecim ukazane zostały teksty odnoszące się do wyznawców Jezusa.

    W tym kontekście zostają uwzględnione najnowsze badania dotyczące Dwunastego Błogosławieństwa (Birkat Ha-Minim), Nazarejczyków (Nocrim), Heretyków (Minim), Ewangelii (Gilionim) i Ksiąg Heretyków (Sifrei Minim).

    Ostatnią część pracy – rozdział podsumowujący – stanowi zakończenie.

    Z przeprowadzonych badań okazuje się, że późna datacja Talmudu (zarówno w wersji babilońskiej, jak i jerozolimskiej), nieścisłości natury historycznej i liczne rozbieżności z innymi źródłami pozbawiają fragmenty dotyczące Jezusa wartości historycznej.

    Są one jednak wyrazem sposobu postrzegania postaci Jezusa w środowiskach żydowskich tamtego czasu.

    W bluźnierczym żydowskim Talmudzie Jezus przedstawiony jest:

    jako syn nieprawego łoża (Jew. 4,3; 49,1; Kalla 51,1);

    Jego cuda dokonywały się w oparciu o praktyki magiczne (Sanh. 43,1 i 107,2; Sot. 47,2);

    miał podobno tylko pięciu uczniów, z których żaden nie okazał się wyjątkową osobowością (Sanh. 43,1);
    w swych publicznych wystąpieniach Jezus nie liczył się ze zdaniem mędrców i okazywał się ignorantem (Gittin 50,2; niektóre wersje mówią o „grzesznikach z Izraela”, inne o Jezusie, który po śmierci cierpiał męki z powodu swej nauki; 57,1);
    jako fałszywy mesjasz popełnił wielki grzech, ucząc Izraelitów niewłaściwej drogi życia (Sanh. 43,1);
    wyrok skazujący Jezusa na śmierć był ogłoszony rzekomo czterdzieści dni przed egzekucją, aby można było udowodnić jego bezpodstawność, jednak nie znaleziono motywów, dla których wyrok miałby okazać się niesłuszny (Sanh. 43,1),
    dlatego właśnie poniósł śmierć bluźniercy (Sanh. 67,1).

    Zarzuca Mu się także niemoralne prowadzenie się.

    Tym, co stanowi dla Żydów kamień obrazy, są także twierdzenia chrześcijan katolików dotyczące nadprzyrodzonego poczęcia Jezusa i Jego bóstwa;

    koncepcje te spotkały się z jawnym sprzeciwem talmudystów.

    Z kart rasistowskiego Talmudu wyłania się także negatywny obraz wyznawców Boga Jezusa Chrystusa katolików.

  2. Ostateczna wersja rasistowskiego judaistycznego żydowskiego Talmudu powstała w III i IV wieku.

    W Talmudzie znalazły się nauki żydowskie o Jezusie z pierwszych wieków.

    Jezus w Talmudzie (konkretnie w tych wersjach, które mogły by być przeczytane przez nie Żydów) bez podania imienia.

    Taka praktyka podyktowana była pogardą Żydów dla Jezusa, który zdaniem Żydów nie był godzien, by pamiętano o jego imieniu.

    Jezus w Talmudzie nazywany jest mianem ”peloni” czyli ”niejaki”.

    Według Talmudu Jezusa i jego naukę należy zapomnieć i odrzucić, bo był oszustem, zdrajcą i niewiernym.

    Autorzy Talmudu, opisując Jezusa, parodiują opowieści ewangeliczne, nadając im odmienne przesłanie.

    W Talmudzie Żydzi deklarują swoją dumę z zabicia Jezusa, z racji na to, że Jezus był, ich zdaniem, bluźniercą i bałwochwalcą.

    Według nauk Talmudu Jezus i jego uczniowie mieli trafić do piekła, gdzie Jezus ma przez wieczność cierpieć męki przebywając w kotle gotującego się kału.

    Talmud głosi, że Jezus był bękartem, syn rzymskiego żołnierza ”Pantery” lub „Pandery” (słowo to brzmi podobnie po hebrajsku jak dziwka, mit nieżydowskiego pochodzenia rozpowszechniali też niemieccy narodowi socjaliści).

    Jezus, według Talmudu, miał poznać arkana magii w Egipcie i wykorzystywać diabelską czarną magię do dokonywania cudów.

    Maryja matka Jezusa, według Talmudu, miała być prostytutką i fryzjerką, a więc Jezus, zgodnie z naukami Talmudu był synem dziwki.

    Według Talmudu nie było niepokalanego poczęcia, Jezus był równie niemoralny jak jego matka – według Talmudu Maria Magdalena była nie tylko kochanką Jezusa, ale i jego siostra, z którą Jezus rzekomo współżył, gdy ta miała okres i którą miał zdradzać z innymi kobietami.

    Tematykę nienawiści Talmudu do Jezusa w poruszył Piotr Zychowicz w swojej rozmowie (zamieszczonej w pracy „Żydzi”) z Peterem Schäferem (autorem książki ”Jesus in the Talmud”+.

    Zdaniem Petera Schäfera Talmud (napisany w duchu polemiki z Ewangeliami) głosił, że Jezus był bękartem, synem Panthery i Maryi.

    Według Talmudu Jezus miał mieć dzieci ze swoją kochanką Marią Magdaleną i miał być czarnoksiężnikiem. Nie da się ukryć związków talmudycznych treści o Jezusie z treściami gnostyckimi i heretyckimi.

    Według Talmudu Jezus został przez Żydów ukamienowany, a jego zmasakrowane zwłoki powieszono na drzewie. Talmud negatywnie też oceniał chrześcijan jako bałwochwalców, uprawiających rytualne orgie seksualne, kanibali zjadających dzieci.

    Antychrześcijańskie treści zawarte w Talmudzie były paliwem dla prześladowań chrześcijan, jakich dokonywali Żydzi w pierwszych wiekach. Treści zawarte w Talmudzie a dotyczące Jezusa opisał w książce „Żydowskie dzieje i religia” Izrael Szahak.

    Według Izraela Szachaka Talmud i inne pisma talmudyczne zawierają wiele bluźnierstw pod adresem Jezusa. Pisma talmudyczne i Talmud zarzucają Jezusowi, że był zboczeńcem seksualnym, głoszą, że Jezus za karę będzie gotował się w odchodach, dodają po imieniu Jezusa „niechaj sczeźnie imię tego niegodziwca”.

    Talmud zdaniem Izraela Szahaka nakazuje publiczne palenie Nowego Testamentu, nakaz ten jest do dzisiaj aktualny i praktykowany.

    „23 marca 1980 roku spalono w Jerozolimie, ceremonialnie i pod auspicjami Jad Leachim, żydowskiej organizacji religijnej, subsydiowanej przez izraelskie Ministerstwo ds. Wyznań, setki egzemplarzy Nowego Testamentu”.

    Żydzi, by nie dopuścić do publikacji książek obnażających bluźnierstwa Talmudu, przekupywali władze, by zakazały rozpowszechniania takich tekstów.

  3. Wniosek o zaprzestanie kontynuowania corocznego zapalania talmudycznych antykatolickich świec chanukowych na terenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

    „Szanowny Panie Marszałku, zważywszy na poniższe fakty, iż:

    1. Organizacja Chabad Lubawicz, która zapala świecę chanukową na terenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, NIE JEST zarejestrowanym kościołem ani związkiem wyznaniowym wpisanym do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych w Polsce;

    2. Jak czytamy na stronie Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Poznaniu: „Ruch Chabad-Lubawicz powstał przed 250 laty w rosyjskiej miejscowości Lubawicze. Jest to odłam chasydyzmu – jednego z nurtów istniejących w judaizmie od ok. 350 lat. Chabad-Lubawicz ma swoich wyznawców i ośrodki w wielu krajach. Jego główna siedziba mieści się w Nowym Jorku. Przedstawiciele ruchu w Polsce pochodzą z USA i Izraela, a sama organizacja jest zarejestrowana jako Fundacja Chai. Chabad prowadzi działalność na rzecz środowiska żydowskiego i współpracuje z częścią Gmin Żydowskich w Polsce. W Warszawie ma m.in. swoją synagogę, mykwę (łaźnię rytualną) i zatrudnia rabinów. Tworzy również centra edukacyjne oraz szkoły rabinackie, w których kształcą się chasydzi przybyli z różnych stron świata”;

    3. Rabin Shalom Dov Ber Stambler reprezentujący Chabad Lubawicz jest prezesem zarządu Fundacji Friends Of Chabad Lubavitch Polska (KRS: 0000567110) zarejestrowanej pod adresem: ul. Zygmunta Słomińskiego 19/58, 00-195 Warszawa;

    4. Rabin Shalom Dov Ber Stambler reprezentujący Chabad Lubawicz jest członkiem zarządu Fundacji Chai (KRS: 0000226012) zarejestrowanej pod adresem ul. Zygmunta Słomińskiego 19/508A, 00-195 Warszawa, która zbiera darowizny poprzez stronę
    chabad.org.pl/kontakt/;

    5. Organizacja Chabad Lubawicz reprezentowana przez Rabina Shalom Dov Ber Stambler prowadzi działalność komercyjną pod nazwą „Chabad House Warsaw Poland”, polegającą między innymi na organizowaniu wycieczek, zapewnianiu posiłków szabatowych oraz dostarczaniu żywności koszernej;

    6. Podczas palenia świecy chanukowej w dniu 14 grudnia 2023 roku na terenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z udziałem Prezydenta RP i Marszałka Sejmu, obecny jest roll’up, na którym widnieje logo „Chabad Polska”, który jest identyczny dla Fundacji Chai oraz działalności komercyjnej braci Stamblerów pod nazwą „Chabad House Warsaw Poland” ;

    składam wniosek o zaprzestanie kontynuowania corocznego zapalania świec chanukowych na terenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

    UZASADNIENIE:

    W Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej nie można stwarzać okoliczności, aby jakiekolwiek lobby pod pretekstem jakichkolwiek uroczystości religijnych mogło promować swój biznes czy rodzinne interesy pod pretekstem wyznaniowym. Od tej reguły nie powinno być żadnych odstępstw i dotyczy także żydowskiego lobby politycznego w Polsce.

    Uroczystości zapalania świec chanukowych na terenie Sejmu RP w żadnej mierze nie można nazywać uroczystością religijną, ponieważ organizacja Chabad Lubawicz pojawiająca się w polskim Sejmie pod logiem „Chabad Polska” NIE JEST ani zarejestrowanym kościołem ani związkiem wyznaniowym – logo „Chabad Polska” funkcjonuje natomiast na komercyjnych stronach sprzedających usługi cateringowe dla żydów z żywnością koszerną oraz wycieczki i pielgrzymki po Polsce dedykowane dla żydów.

    Głęboko także sprzeciwiam się upraszczaniu tematu, aby sprzeciw od czegokolwiek żydowskiego wiązałoby się z automatu z procederem antysemityzmu – w tym kluczu takie postaci historyczne jak Stanisław Staszic, Jan Ursyn Niemcewicz, Roman Dmowski, Bolesław Prus, a nawet Józef Piłsudski musiałyby zniknąć z książek do historii jako bohaterowie i być okrzykniętymi największymi antysemitami Rzeczypospolitej Polskiej.

    Żydowskie lobby polityczne, działające w krajach o ustroju demokratycznym przedstawiają politykę Państwa Izrael jako obiektywnie słuszną i uzasadnioną (także w obliczu ostatnich haniebnych dla Izraela wydarzeń wojennych); pozyskują budżetowe pieniądze na cele własnej mniejszości narodowej; wykorzystują dostępne sobie media do promowania w życiu publicznym swoich „autorytetów” dobieranych wedle żydowskiego pochodzenia; dążą do obsadzania ważnych stanowisk, zwłaszcza w upaństwowionej kulturze (czyli propagandzie), przez obywateli pochodzenia żydowskiego; dążą do wprowadzenia filosemickiej interpretacji historii w programach edukacyjnych dla młodzieży szkolnej; dążą do penalizacji „antysemityzmu” próbując zawłaszczyć dla siebie monopol, na interpretację tego określenia, starając się wreszcie prezentować żydowski punkt widzenia jako obiektywny; dążą do judaizacji chrześcijaństwa lub przynajmniej do jego rugowania z przestrzeni publicznej, zwłaszcza z systemów szkolnych. A jaskrawym wyrazem owego tego rugowania z przestrzeni publicznej symboli chrześcijańskich jest właśnie brak choćby jednego Wieńca Adwentowego na terenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, a zamiast tego w czasie adwentu wprowadza się na teren Sejmu RP parareligijne żydowskie obrzędy – nad czym osobiście, jako wierzący katolik, ubolewam.

    W związku z powyższym, wnoszę jak na wstępie.

    Z poważaniem, Grzegorz Płaczek”

    Taką samą petycję powinni złożyć w Episkopacie Katolicy,
    aby w Kościele Świętym nie uprawiano Dni Judaizmu
    kosztem religii, kościołów, kosztem Pierwszego Przykazania Bożego.
    Precz z bałwochwalstwem w Kościele!
    swietatradycja.wordpress.com/2024/01/10/wniosek-o-zaprzestanie-kontynuowania-corocznego-zapalania-swiec-chanukowych-na-terenie-sejmu-rzeczypospolitej-polskiej/

  4. „Izrael wciąż jest narodem wybranym”
    Kłamstwo
    Katolicy są teraz narodem wybranym

    Kościelny hierarcha powiedział, iż „Izrael jest ludem wybranym i Bóg nigdy tego wybrania nie odwołał, ponieważ nie odwołuje On swojej łaski i wezwania”.

    ale żydzi odwołali wybraństwo mordując Boga Jezusa

  5. „Najsprytniejsi wrogowie Kościoła położyli ręce na tym, co Kościół ma najświętszego.

    Zabrali katolikom Mszę Świętą Trydencką – powszechną, publiczną modlitwę Kościoła, w formie jaką ukształtował Duch Święty, Ojcowie Kościoła, obyczaje święte katolickie.

    Tę odwieczną Mszę Świętą Kościoła, znaną przez dwa tysiące lat, pozbawili owi wrogowie katolickich, dogmatycznych, doktrynalnych modlitw,

    a w najważniejszej części Mszy Świętej Novus Ordo Missae Pawłą 6
    zainstalowali judaistyczne,
    budzące obrzydzenie, żydowskie błogosławieństwo,
    które w satanistycznym Talmudzie zaczyna się zawsze:
    Błogosławiony jesteś, o Panie, nasz Boże, Królu wszechświata!

    Każdy ortodoksyjny Żyd odmawiać ma te błogosławieństwa.

    Formuła, jaką kapłan na reformowanej Mszy Świętej błogosławi dary ofiarne, ma formę talmudyczną owych codziennych żydowskich modlitw.

    Jednak owa formuła błogosławieństwa używana przez Żydów służy nie tylko do błogosławieństwa stołu, lecz również do modlitwy po wypróżnieniu:

    „Bądź pochwalony […], któryś mądrze stworzył człowieka, stwarzając go z dziurami i otworami”. bibula.com/?p=138822

    Oto taką formułą zaczerpniętą z Talmudu w reformowanej Mszy Świętej zastąpiono tradycyjne, ukształtowane przez Świętą Tradycję Offertorium.
    Zamiłowanie do dziur w ciele łączy talmudyczne błogosławieństwa z osobą Lutra, który najważniejsze kwestie swej doktryny obmyślał siedząc w toalecie.”

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *