Mowgli i Dina SanicharMowgli i Dina Sanichar

Mowgli to postać wymyślona przez Rudyarda Kiplinga i główny bohater jego Księgi Dżungli z 1893 roku. Anglik prawdopodobnie inspirował się opowieścią o prawdziwym hinduskim chłopcu, który został wychowany przez wilki.

Zbiór opowiadań pt. Księga Dżungli został wydany w 1893 roku. W książce Kipling opowiada m.in. historię Mowgliego, czyli chłopca, którego wychowała sfora wilków i czarna pantera.

Mowgli z książki ma śmiertelnego wroga – tygrysa Sher Khana, którego ostatecznie udaje mu się pokonać i zabić. Wilczy chłopiec nie jest do końca akceptowany ani przez wilki, ani przez ludzi, którzy uważają go za wilkołaka i czarnoksiężnika.

Na motywach powieści nakręcono dwa filmy aktorskie (w przygotowaniu jest trzeci w reżyserii Andy’ego Serkisa) i dwa filmy animowane.

Prawdziwy Mowgli

Choć historia opisana przez Kiplinga wydaje się całkowicie nieprawdopodobna, to najpewniej inspirował się on wydarzeniami, które miały miejsce w Indiach 20 lat przed wydaniem jego książki.

W 1872 roku grupa myśliwych znalazła w dżungli chłopca w wieku ok. 6 lat, który mieszkał w jaskini razem z wilkami.

Dziecko nie nosiło ubrań i poruszało się na czworaka jak wilk. 6-latek jadł tylko surowe mięso i ostrzył sobie zęby o kości. Dina Sanichar jak nazwali go myśliwi – nie mówił, tylko wydawał z siebie głuchy warkot.

Myśliwi zabrali dziecko do sierocińca w Sikandra Mission w mieście Agra, gdzie trafiło pod opiekę misjonarzy.

Z obserwacji zachowania chłopca wywnioskowano, że musiał on zostać porzucony w dżungli przez rodziców niedługo po urodzeniu. Choć to nieprawdopodobne, to niemowlaka przygarnęła sfora wilków.

Misjonarze próbowali nauczyć chłopca funkcjonowania w świecie ludzi, jednak nigdy nie udało się ucywilizować go w pełni.

Dina nie chciał nosić ubrań, jadł jedynie surowe mięso (które najpierw wąchał), nie przestał ostrzyć sobie zębów o kości, a pić chciał jedynie wtedy, gdy jego miska z wodą stała na ziemi. Bardzo długo trwało, zanim nauczono go chodzić w pozycji wyprostowanej.

Przez całe życie nie udało się też przydzielić Dinie żadnych obowiązków, bo nigdy nie nauczył się słuchać poleceń. Mieszkał więc w sierocińcu, a jego głównym zajęciem było obserwowanie innych ludzi.

Chłopak nie przestrzegał także żadnych norm i brał sobie bez pozwolenia to, co mu się podobało.

Przełożony misjonarzy, ojciec Erhardt, pisał w liście do swoich przyjaciół, że Dina ma raczej niski iloraz inteligencji, ale potrafi być błyskotliwy, przebiegły i rozsądny.

Chłopak nigdy nie nauczył się mówić, ale nauczył się palić. W młodym wieku uzależnił się od palenia papierosów.

Dina zmarł młodo – mając zaledwie 29 lat zachorował na gruźlicę.

Szymon Grot

Onet, FB/Zdjęcia, o których na pewno nie słyszałeś, Wikipedia

Fot. Disney „Księga Dżungli” / Wikipedia / domena publiczna

szkic zastrzeżony przez wydawcę tymzyjesz.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *